NAJNOWSZE POSTY

lutego 15, 2026

"Wszystko, co chcesz wiedzieć. Genialne pytania i proste odpowiedzi na każdy dzień roku" - Molly Oldfield.

Jeśli istnieje książka, która potrafi zamienić codzienne "Mamo, a dlaczego…?" w fascynującą wyprawę przez kosmos, dno oceanu, ludzkie ciało i historię wynalazków, to właśnie "Wszystko, co chcesz wiedzieć. Genialne pytania i proste odpowiedzi na każdy dzień roku" autorstwa Molly Oldfield.

Ta publikacja nie przypomina szkolnej encyklopedii, którą otwiera się tylko z obowiązku. Bardziej pasuje do niej porównanie do pudełka z niespodziankami. Otwierasz na chybił-trafił i nigdy nie wiesz, czy za chwilę trafisz na tajemnice wszechświata, sekrety zwierząt, czy zagadkę z pogranicza nauki i absurdalnego humoru. I właśnie w tym tkwi jej siła - pytania brzmią tak, jakby padły w samochodzie w drodze do przedszkola, podczas kąpieli albo pięć minut po zgaszeniu światła.

Każdy dzień roku ma własne pytanie i odpowiedź. Krótką, konkretną, ale nie banalną. To nie są suche definicje, raczej miniopowieści, które tłumaczą świat bez zadęcia i bez traktowania młodego czytelnika z góry. Można czytać systematycznie, dzień po dniu, ale prawdopodobieństwo, że skończy się na jednym pytaniu, jest mniej więcej takie jak na zjedzeniu jednego chipsa z otwartej paczki.

Publikacja wyrasta z popularnego podcastu Everything Under the Sun, w którym dzieci z całego świata zasypywały autorkę pytaniami. Dzięki temu w książce nie ma "sztucznej ciekawości". To nie dorosły wymyślił, co dzieci powinny wiedzieć, to dzieci powiedziały, co naprawdę chcą wiedzieć. Efekt? Pytania są czasem zaskakująco mądre, czasem rozbrajająco zabawne, a czasem… egzystencjalne na poziomie filozofów. Jedynym minusem, jaki zauważyłam podczas czytania, jest sposób podawania niektórych długości czy odległości. Pojawiają się konkretne wartości (np. 10 metrów), które dla dziecka mogą być dość abstrakcyjne, zwłaszcza jeśli nie ma ono jeszcze wyobrażenia, jak "dużo" to w praktyce. Bez porównania do czegoś znanego (np. długości autobusu czy boiska) taka informacja może być trudna do zwizualizowania i mniej zrozumiała dla młodszych czytelników.

Najcenniejsze w tej książce jest to, że rzadko kończy się na przeczytaniu odpowiedzi. Jedno pytanie uruchamia kolejne, potem następne i nagle okazuje się, że zamiast szybkiej lektury mamy rodzinne mini-seminarium o życiu, świecie i wszystkim pomiędzy. To trochę jak iskra, która zapala ognisko ciekawości. Oprawa graficzna robi ogromną robotę. Kolory są ciepłe i przyjazne, rysunki pełne detali, ale nieprzeładowane. Nie przytłaczają tekstu — raczej zapraszają do niego, jakby mówiły: "Hej, chodź, tu jest coś ciekawego". To jedna z tych książek, które dzieci nie tylko czytają, ale też długo oglądają. Jest to zdecydowanie książka dla dzieci, które pytają non stop, dla rodziców, którzy czasem nie wiedzą, co odpowiedzieć, dla nauczycieli szukających inspiracji i dla dorosłych, którzy potajemnie też lubią wiedzieć "dlaczego".

"Wszystko, co chcesz wiedzieć" to nie tylko książka, która odpowiada na pytania, ona daje pozwolenie na ich zadawanie. Pokazuje, że zdziwienie światem to nie etap do "wyrośnięcia", ale coś, co warto pielęgnować całe życie. Bo może największą wartością tej książki nie jest to, że dostarcza odpowiedzi, tylko to, że sprawia, iż chce się zadawać kolejne pytania.

Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »
on 0

lutego 14, 2026

"Dwoje nad przepaścią" - Lynette Noni

"Dwoje nad przepaścią" to moja pierwsza książka z motywem survivalu i muszę przyznać, że zupełnie nie spodziewałam się, jak bardzo ten klimat przypadnie mi do gustu. Surowa przyroda, ograniczone zasoby, presja czasu i świadomość, że można liczyć wyłącznie na siebie i tę jedną, konkretną osobę obok. To wszystko nadało historii intensywności, jakiej dawno nie czułam podczas czytania młodzieżówki. Autorka naprawdę świetnie wykorzystała ten motyw, budując napięcie nie tylko przez zagrożenia w terenie, ale też przez emocje bohaterów.

Punkt wyjścia jest prosty: Zander Rune, aktor z nadszarpniętą reputacją, ma wziąć udział w survivalowym reality show, by odbudować swój wizerunek. Charlie Hart trafia na wyprawę trochę przez przypadek i wcale nie jest zachwycona towarzystwem gwiazdy, której szczerze nie znosi. Ona go nie cierpi. On jej potrzebuje. A kamera rejestruje każdy ich krok.

Spodziewałam się klasycznego schematu enemies to lovers, iskrzących kłótni, ostentacyjnej niechęci i powolnego topnienia lodów. Tymczasem ta wrogość ze strony Charlie nie była aż tak wyczuwalna, jak zakładałam. Owszem, deklaruje, że go nie znosi, ale w praktyce między nimi dość szybko pojawia się nić porozumienia. Nie było tu ostrej, wyraźnej granicy między „nie cierpię cię” a „zaczynam ci ufać”. Zamiast tego dostajemy relację rozwijającą się bardziej miękko, spokojniej i może właśnie dlatego bardziej wiarygodnie.

Największą siłą tej historii jest dla mnie obserwowanie, jak bohaterowie radzą sobie w sytuacji granicznej. Kiedy znikają wygody, telefony i bezpieczna odległość, zostają tylko lęki, poczucie winy i to, co naprawdę myślą o sobie nawzajem. Survival nie jest tu wyłącznie tłem, staje się katalizatorem rozmów, konfrontacji i decyzji, których nie da się cofnąć. Pojawia się pytanie: czy przetrwają, zdani wyłącznie na siebie? I nie chodzi tylko o fizyczne przetrwanie w dziczy, ale też o to emocjonalne. Niektóre rozwiązania fabularne są dość filmowe i momentami mało realistyczne, jednak potraktowałam to jako świadomy zabieg, coś na kształt dynamicznego filmu przygodowego zamkniętego w książce. Dzięki temu czytało mi się ją szybko, z rosnącą ciekawością, co jeszcze może się wydarzyć w ciągu tych kilku dni.

To opowieść o drugich szansach, o tym, jak łatwo przykleić komuś etykietkę i jak trudno ją potem odkleić. O tym, że czasem trzeba znaleźć się na krawędzi, dosłownie i w przenośni, żeby zobaczyć wyraźniej, kim się jest i czego się chce.Jeśli ktoś, tak jak ja, dopiero zaczyna przygodę z motywem survivalu w literaturze, to uważam, że to bardzo dobry start. Emocjonalny, wciągający i zostawiający po sobie ciepłe poczucie, że nawet nad przepaścią można znaleźć kogoś, kto poda rękę.

Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 


Czytaj więcej »
on 0

lutego 14, 2026

"Świat Smerfów. Niesamowita Smerfetka" - komiks

Trzeci tom składający się z krótkich opowieści w ramach serii "Świat Smerfów" to prawdziwa gratka dla fanów niebieskich skrzatów. Tym razem w centrum wydarzeń stoi jedyna dziewczyna w wiosce, odważna, pomysłowa i niezastąpiona Smerfetka. I trzeba przyznać, że ten tom w pełni udowadnia, jak ważną rolę odgrywa ona w świecie wykreowanym przez autora.

W wiosce Smerfów jest tylko jedna dziewczyna i to właśnie ona często nadaje ton wydarzeniom. W zbiorze znajdziemy pięć opowieści: "Pocałunek Smerfetki", "Bombollino u Smerfów", "Czerwony Smerfokapturek", "Sówka" oraz "Nawiedzony zamek". Każda z nich jest krótka, dynamiczna i pełna humoru, ale jednocześnie niesie ze sobą ciepło i uniwersalne wartości. Smerfetka poznaje sekret magicznego żabiego pocałunku, broni wędrownego grajka, opiekuje się małą sową, a nawet wyrusza do zamku pełnego potworów. Bywa uparta, potrafi postawić na swoim i walczyć o sprawiedliwość nawet wtedy, gdy inne Smerfy mają wątpliwości.

Choć historie są krótkie, duży format albumu pozwala w pełni nacieszyć oczy kolorową, szczegółową grafiką i zabawnymi dialogami. Nie brakuje tu klasycznych zagrożeń, oczywiście pojawia się niezmordowany Gargamel, który jak zwykle knuje kolejne intrygi, są też mniej typowe motywy, jak lekko mroczny klimat "Nawiedzonego zamku", który dodaje całości nuty przygody i tajemnicy. To właśnie połączenie humoru, napięcia i serdeczności sprawia, że opowieści czyta się jednym tchem. Smerfetka nie jest tu tylko ozdobą wioski, to bohaterka z charakterem, która potrafi działać zarówno samodzielnie, jak i zespołowo. Czasem wpada w tarapaty, czasem sama je prowokuje, ale zawsze wychodzi z nich z podniesioną głową.

Dla wielu dorosłych sięgnięcie po Smerfy to sentymentalna podróż do czasów, gdy wieczorne dobranocki były obowiązkowym punktem dnia. Historie stworzone przez Peyo stały się światowym fenomenem, doczekały się adaptacji telewizyjnych i filmowych, a kolejne pokolenia wciąż z radością wracają do tych niebieskich bohaterów. "Niesamowita Smerfetka" to nie tylko zbiór zabawnych historyjek, to także okazja, by podzielić się z dziećmi kawałkiem własnego dzieciństwa. Czytając te komiksy razem, można odkryć, że wartości takie jak przyjaźń, odwaga, empatia i walka o sprawiedliwość wcale się nie starzeją. To udana część pobocznej serii, która pokazuje, że świat Smerfów ma jeszcze wiele do zaoferowania. Krótkie, ale treściwe historie, piękna oprawa graficzna i charyzmatyczna bohaterka sprawiają, że album będzie świetnym wyborem zarówno dla młodszych czytelników, jak i dla dorosłych, którzy chcą na chwilę wrócić do beztroskich lat dzieciństwa. Bo Smerfy i przede wszystkim Smerfetka są po prostu niesamowite. 💙



Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 


Czytaj więcej »
on 0

lutego 13, 2026

"Rycerz siedmiu królestw" - George R.R. Martin

W świecie wykreowanym przez George R. R. Martin przywykliśmy patrzeć wysoko: na Żelazny Tron, na herby wielkich rodów, na decyzje, które zmieniają losy kontynentu. "Rycerz Siedmiu Królestw" proponuje coś zupełnie innego. Zamiast pałacowych komnat i sal tronowych dostajemy kurz bitewnych traktów, zapach potu pod zbroją i dylematy człowieka, który nie ma potężnego nazwiska, ma za to ambicję i sumienie. Akcja rozgrywa się niemal sto lat przed wydarzeniami z "Pieśni Lodu i Ognia". Smoki są już legendą, rebelie wciąż bolą w pamięci możnych, a Targaryenowie rządzą królestwem, które tylko z pozoru wydaje się stabilne. To moment przejściowy, świat jeszcze wierzy w rycerskie ideały, ale coraz częściej musi konfrontować je z politycznym pragmatyzmem.

Głównym bohaterem jest Duncan Wysoki, zwany Dunkiem, były giermek, który po śmierci swojego pana sam pasuje się na rycerza i rusza w drogę. Nie towarzyszy mu proroctwo ani rodowa spuścizna. Ma zbroję, miecz i bardzo proste wyobrażenie o tym, czym powinien być honor. To właśnie ta prostota stanowi największą siłę książki. Dunk nie jest mistrzem intrygi, nie błyszczy erudycją. Często reaguje impulsywnie, czasem popełnia błędy, bywa naiwny. A jednak trudno mu nie kibicować. W świecie, który coraz częściej nagina zasady do własnych potrzeb, on uparcie próbuje grać według reguł. U jego boku pojawia się chłopiec o przezwisku Jajo, w rzeczywistości Aegon z rodu Aegon V Targaryen, przyszły król. Ta relacja zbudowana na tajemnicy, wzajemnym docieraniu się i stopniowo rosnącym zaufaniu jest sercem całej książki. Nie ma w niej patosu, jest za to sporo ironii, drobnych spięć i cichej lojalności.

Tom składa się z trzech opowieści, z których każda wystawia Dunka na inną próbę. W pierwszej młody rycerz trafia na turniej, gdzie rycerskie ideały zderzają się z dumą i okrucieństwem możnych. W drugiej zostaje wciągnięty w konflikt między zubożałym lordem a jego sąsiadką, spór o wodę okazuje się starciem ambicji, pamięci o dawnych klęskach i urażonej godności. W trzeciej historia nabiera ciężaru politycznego: za fasadą weselnej uroczystości kryje się spisek, który może zachwiać całym królestwem. Skala wydarzeń jest mniejsza niż w głównej sadze, ale stawka wcale nie. Martin pokazuje, że losy kontynentu nie zawsze rozstrzygają się w wielkich bitwach. Czasem decyduje o nich wybór jednego człowieka, który mógłby odwrócić wzrok, a jednak tego nie robi.

Największą zaletą "Rycerza Siedmiu Królestw" jest perspektywa. Zamiast oglądać historię oczami królów i namiestników, patrzymy na nią z poziomu wędrownego rycerza. Dzięki temu Westeros staje się bardziej przyziemne, namacalne. Widzimy, jak żyją drobni lordowie, jak wygląda codzienność na prowincji, jak wielka polityka odbija się na tych, którzy nie mają wpływu na jej bieg. To także opowieść o dojrzewaniu nie tylko Jaja, ale i samego Dunka. Każde kolejne wydarzenie podkopuje jego czarno-białe spojrzenie na świat. Honor przestaje być hasłem z turniejowych pieśni, a staje się trudnym wyborem, za który trzeba zapłacić.

Na osobne słowa uznania zasługuje bogato ilustrowane wydanie z pracami Gary’ego Gianniego i okładka autorstwa Macieja Łaszkiewicza. Ilustracje nie są tu jedynie ozdobą. One dopowiadają świat, pokazują bruzdy na twarzach rycerzy, ciężar zbroi, napięcie przed starciem. Dzięki nim opowieść zyskuje dodatkową warstwę niemal kronikarską.

"Rycerz Siedmiu Królestw" nie próbuje być drugą "Grą o tron". Nie epatuje brutalnością na taką skalę, nie rozpisuje wielopiętrowych intryg na setki stron. Jest bardziej kameralny, chwilami lżejszy w tonie, ale wciąż nosi wyraźne piętno stylu Martina: świat pozostaje moralnie niejednoznaczny, a dobre intencje nie gwarantują dobrych skutków. To książka o tym, jak trudno pozostać przyzwoitym, gdy rzeczywistość podsuwa łatwiejsze rozwiązania. O tym, że wielkość nie zawsze wynika z pochodzenia. I o tym, że historia Westeros to nie tylko dzieje rodów, lecz także losy ludzi, którzy próbują żyć uczciwie w świecie pełnym pęknięć. Dla fanów uniwersum to lektura obowiązkowa. Dla tych, którzy obawiają się monumentalności głównej sagi, jest to idealny punkt wejścia. A dla wszystkich czytelników przypomnienie, że czasem najciekawsze historie rozgrywają się nie na tronie, lecz na drodze.

Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 


Czytaj więcej »
on 0

lutego 12, 2026

"Volleyball Heart" - S.Phausset

Romansów sportowych na rynku nie brakuje, jest to rodzaj literatury, który cieszy się ogromną popularnością, ale umówmy się - najczęściej króluje hokej. Dlatego już sam fakt, że historia "Volleyball Heart" przenosi nas w świat profesjonalnej siatkówki, był dla mnie ogromnym plusem na start. W końcu ile razy możemy czytać o lodowiskach, skoro emocje pod siatką potrafią być równie intensywne? 

Everly Wilson to bohaterka, która żyje siatkówką. Wychowana w cieniu sportowej pasji mamy i dziennikarskiej kariery ojca, łączy oba światy, prowadząc media społecznościowe drużyny Utah Stingers. To ciekawy zabieg, pokazanie klubu od zaplecza: przez pryzmat relacji, internetu, wizerunku i napięć między sportowcami a mediami. Główna bohaterka z zewnątrz wydaje się otwarta i poukładana, jednak skrywa sekret, który mocno wpływa na jej samoocenę i decyzje. Na jej drodze staje Ethan Johnson (w niektórych opisach pojawia się jako Johns), kapitan zespołu, który konsekwentnie odcina się od mediów i ma napięte relacje z dziennikarzami, w tym z ojcem Everly. Konflikt z ojcem dziewczyny dodaje historii potencjału, to przecież gotowy grunt pod mocne „enemies to lovers”. Iskrą zapalną ich bliższej relacji staje się niefortunnr zdarzenie na boisku, które zmienia dotychczasową dynamikę między nimi. To właśnie ten moment uruchamia serię wydarzeń, które szybko zmieniają ich relację. Pomysł na fabułę jest naprawdę obiecujący: konflikt na linii sportowiec–media, tajemnica bohaterki, motyw enemies to lovers i sportowe tło. To zestaw, który mógł dostarczyć wielu emocji. Brzmi jak przepis na historię pełną napięcia? Teoretycznie tak. W praktyce, nie do końca wyszło dobrze. 

Największą siłą tej książki jest sam pomysł: siatkówka jako tło romansu, wątek tajemnicy, motyw anonimowej twórczości, relacja z ojcem. Problem w tym, że potencjał nie zawsze idzie w parze z realizacją. Fabuła rozwija się spokojnie, momentami aż za bardzo. Zamiast dynamicznych scen czy wyrazistych dialogów, dostajemy dużo introspekcji. Everly spędza sporo czasu na analizowaniu swoich kompleksów i lęków, co z jednej strony buduje jej psychologiczny portret, ale z drugiej może męczyć czytelnika, który czeka na konkretne wydarzenia. Ja osobiście od romantycznych historii oczekuję pazura, a nie pełzania po kartkach w oczekiwaniu na nieco emocji. Relacja między Everly a Ethanem rozwija się szybko i bez większych turbulencji. Motyw enemies to lovers nie jest tu szczególnie wyrazisty, zamiast wyraźnych starć i napięcia dostajemy raczej delikatne tarcia i szybkie ocieplenie relacji. Jeśli ktoś liczy na intensywną dynamikę i iskrzące dialogi, może poczuć niedosyt. Siatkówka, choć obecna, nie gra tu pierwszych skrzypiec. Mecze i sportowa adrenalina stanowią raczej tło niż realny motor napędowy historii. Jeśli więc ktoś tak jak ja liczy na intensywne sceny spod siatki, może poczuć lekki niedosyt.

Książkę czyta się w miarę szybko pomimo wewnętrznych rozterek głównej bohaterki, język jest prosty, przystępny, niewymagający. Dla jednych będzie to zaleta, dla innych wada. Momentami styl może wydawać się niedojrzały, dialogi nie zawsze brzmią naturalnie, a nagromadzenie trudnych doświadczeń w życiu bohaterki bywa przytłaczające. Z drugiej strony to historia, którą można pochłonąć w jeden czy dwa wieczory. Ma w sobie lekkość i pewną „wattpadową” energię, która dla wielu czytelniczek może być atutem. Jeśli szukacie lekkiego romansu osadzonego w świecie siatkówki, historii o dziewczynie z tajemnicą i sportowcu z miękkim sercem, książki na niezobowiązujący wieczór, to możecie się przy niej dobrze bawić. Jeśli jednak oczekujecie: wyraźnego napięcia w stylu prawdziwego enemies to lovers, mocnej chemii między bohaterami, intensywnej sportowej rywalizacji i emocji z parkietu, to możecie poczuć niedosyt

Cieszę się, że coraz więcej autorek sięga po siatkówkę jako tło romansu, ten sport zdecydowanie zasługuje na większą reprezentację w literaturze. Ta historia pokazuje, że potencjał jest ogromny. W moim odczuciu zabrakło jednak pazura i mocniejszego wykorzystania sportowych emocji, które w realnym świecie potrafią być przecież bezlitosne. To książka, która ma swoje momenty i sympatycznych bohaterów, ale nie wykorzystuje w pełni siły, jaką daje połączenie miłości, tajemnicy i rywalizacji pod siatką. 

Czytaj więcej »
on 0

lutego 11, 2026

"Lilo i Stitch" - komiks

Moda na Stitcha trwa w najlepsze. Jego wizerunek spogląda z plecaków, koszulek i kubków, a dzieci (i nie tylko!) oszalały na punkcie niebieskiego rozrabiaki. Zresztą sama ostatnio zakupiłam sobie torbę na zakupy ze Stitchem 🤭 Skąd ten fenomen? Odpowiedź można znaleźć w komiksowej adaptacji „Lilo i Stitch”, która udowadnia, że pod warstwą humoru i szalonych przygód kryje się opowieść z ogromnym sercem.

Historia rozpoczyna się na słonecznych Hawajach, gdzie poznajemy Lilo, dziewczynkę pełną wyobraźni, ale też samotności. Wychowywana przez starszą siostrę, nie zawsze potrafi odnaleźć się wśród rówieśników. Jej świat jest trochę inny, bardziej kolorowy, czasem niezrozumiały dla otoczenia. I właśnie do tego świata trafia Stitch, kudłate stworzenie, które oficjalnie uchodzi za psa ze schroniska, a w rzeczywistości jest eksperymentem genetycznym z odległej galaktyki.

Komiks świetnie oddaje kontrast między hawajskim spokojem a kosmicznym chaosem, który wnosi Stitch. Jest dużo humoru, dynamicznych scen i zabawnych sytuacji, ale twórcy nie zapominają o emocjach. Relacja Lilo i Stitcha rozwija się stopniowo, od wzajemnej ciekawości, przez serię katastrof, aż po prawdziwą więź. To opowieść o oswajaniu inności, o uczeniu się odpowiedzialności i o tym, że każdy,  nawet najbardziej niepokorny „eksperyment 626” – potrzebuje kogoś, kto w niego uwierzy.

Na uwagę zasługuje warstwa wizualna. Kadry mają filmowy charakter, pełne są ruchu i ekspresji. Kolory przywodzą na myśl wakacyjny klimat, ciepłe barwy, tropikalne pejzaże, energia tańca hula i rytm piosenek Elvisa, które stanowią ważne tło tej historii. Dodatkowym atutem jest galeria postaci oraz materiały przypominające pamiątkowy album, to miły ukłon w stronę fanów animacji.

Choć komiks skierowany jest do młodszych czytelników, dorośli również znajdą tu coś dla siebie. To nie tylko zabawna opowieść o kosmicznym rozrabiace, ale przede wszystkim historia o rodzinie budowanej na wyborze, a nie na więzach krwi. O tym, że „ohana” znaczy rodzina, a rodzina oznacza, że nikt nie zostaje sam. Jeśli więc ktoś zastanawia się, czy warto sięgnąć po komiks „Lilo i Stitch”, odpowiedź brzmi: zdecydowanie tak. To ciepła, pełna humoru i wzruszeń opowieść, która przypomina, że nawet najbardziej zwariowana przygoda może stać się początkiem czegoś naprawdę pięknego.

Egzemplarz recenzowany w ramach bezpłatnej współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »
on 0

lutego 10, 2026

"Mój fikcyjny chłopak" - Agata Gładysz

Są książki, które czyta się dla fabuły. Są takie, które czyta się dla emocji. I są też takie, które czyta się trochę dla siebie samej. „Mój fikcyjny chłopak” zdecydowanie należy do tej trzeciej kategorii. Bo przyznajmy to uczciwie - każda książkara choć raz pomyślała: a co, gdyby on naprawdę istniał? Gdyby wyszedł spomiędzy kartek, stanął w drzwiach pokoju i spojrzał dokładnie tak, jak w opisie w trzecim rozdziale. Olivia też o tym marzyła. I los postanowił zrobić jej psikusa, spełniając to życzenie aż za bardzo. Ta historia zaczyna się niepozornie: zwyczajna dziewczyna, trochę cicha i żyjąca w cieniu, szkolna codzienność, książki zamiast imprez i fikcyjny crush, który miał zostać fikcyjny. A potem granica między wyobraźnią a rzeczywistością zaczyna się rozmazywać. I nagle to, co miało być spełnieniem marzeń, okazuje się skomplikowane. Niewygodne. Momentami bolesne.

Największą siłą tej powieści jest to, że pod cukierkowym pomysłem kryje się coś więcej. To nie jest tylko historia „wow, chłopak z książki ożył”. To opowieść o różnicy między zauroczeniem a prawdziwym uczuciem, o tym, jak łatwo zakochać się w wyobrażeniu i jak trudno zaakceptować rzeczywistość, która nie chce się do niego dopasować. Olivia momentami irytuje, momentami wzrusza, ale przede wszystkim jest bardzo ludzka. Popełnia błędy. Gubi się. Uczy się na własnej skórze. Styl autorki jest lekki, przyjemny i niesamowicie „czytający się”. To jedna z tych książek, przy których mówisz sobie „jeszcze jeden rozdział”, a potem orientujesz się, że jest druga w nocy. Są tu sceny zabawne, są romantyczne momenty, ale są też takie, które zostają w głowie dłużej, niż by się wydawało po young adultowej okładce. Ogromnym plusem jest też morał, który nie wali czytelnika po głowie, a raczej delikatnie puka: uważaj, za czym gonisz. Czasem to, co wydaje się idealne w książce, w prawdziwym życiu zupełnie by się nie sprawdziło. A czasem największy skarb siedzi tuż obok, tylko nie ma idealnie wykreowanego wizerunku.

Czy to książka bez wad? Nie. Czy spodoba się każdemu? Też nie. Ale jeśli masz ochotę na ciepłą, lekką historię, która jednocześnie potrafi zaskoczyć refleksją, to „Mój fikcyjny chłopak” może być dokładnie tym, czego potrzebujesz. Idealna na jeden wieczór, pod kocem, z herbatą i małym uśmiechem pod nosem. Świetnie się sprawdza na rozluźnienie umysłu po ciężkim dniu. Tylko jedno ostrzeżenie: po lekturze możesz spojrzeć na swoich książkowych crushów… trochę inaczej. 📚💫

Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 



Czytaj więcej »
on 0
Subskrybuj: Komentarze (Atom)