Trzy miesiące, żadnych zobowiązań, zero obietnic i jedna zasada: nie wolno się zakochać. Brzmi jak całkiem prosty plan, prawda? Zwłaszcza gdy obie strony doskonale wiedzą, na co się piszą. Tylko co zrobić, kiedy z czasem zaczyna się chcieć czegoś więcej, a uczucia zupełnie nie zamierzają respektować ustalonych wcześniej reguł? Właśnie z takim scenariuszem przyjdzie nam zmierzyć się w „Pięknie bólu” Georgii Cates.♥️
Laurelyn przyjeżdża do Australii, by na chwilę odciąć się od dotychczasowego życia i zapomnieć o tym, co ją zraniło. Nie szuka wielkiej miłości ani kolejnego emocjonalnego zamieszania. Nie spodziewa się też, że na jej drodze stanie Jack Henry McLachlan, mężczyzna, który najwyraźniej uważa, że uczucia najlepiej trzymać na dystans, a relacje międzyludzkie można urządzać na podobnych zasadach co interesy. Jest bogaty, pewny siebie, przyzwyczajony do tego, że dostaje to, czego chce i ma własny, dość osobliwy kodeks randkowania. Trzy miesiące, żadnych prawdziwych imion, żadnych deklaracji i przede wszystkim żadnych oczekiwań na przyszłość. Brzmi jak przepis na bezproblemową przygodę? Cóż, wystarczy dodać do tego dwoje ludzi, którzy niekoniecznie zamierzają być wobec siebie obojętni i cały misterny plan zaczyna się chwiać.🫢
Obserwowanie, jak z pozornie lekkiej znajomości rodzi się relacja, której coraz trudniej przypisać etykietkę zwykłego romansu, było naprawdę fajną rozrywką. Początkowo wszystko wydaje się proste, wspólnie spędzany czas, przyjemności, wzajemne zainteresowanie i umowa, która ma chronić obie strony przed niepotrzebnym zaangażowaniem. Jednak im więcej chwil bohaterowie dzielą, tym wyraźniej widać, że między nimi dzieje się coś, czego nie da się ująć w żadnym kontrakcie. Czasami to właśnie drobiazgi mówią najwięcej. Niewinne gesty, troska, wspólne rozmowy czy decyzje, które z pozoru nie mają większego znaczenia, zaczynają zdradzać, że granica między układem a prawdziwą bliskością dawno została przekroczona.😏
Jack to bohater, który potrafi jednocześnie intrygować i irytować. Jego podejście do kobiet i związków momentami naprawdę wystawia cierpliwość na próbę. Przywykł do kontrolowania sytuacji, dlatego pojawienie się Laurelyn jest dla niego czymś w rodzaju nieprzewidzianego problemu, którego nie potrafi rozwiązać za pomocą pieniędzy ani swoich sprawdzonych metod. Z kolei Laurelyn bardzo przypadła mi do gustu. Nie jest jedynie kolejną kobietą, która bez zastanowienia daje się oczarować przystojnemu milionerowi. Ma charakter, potrafi postawić na swoim i nie zamierza za wszelką cenę podporządkowywać się zasadom mężczyzny. Jej obecność sprawia, że Jack zaczyna odkrywać, jak niewiele znaczą jego dotychczasowe reguły, kiedy pojawia się ktoś naprawdę ważny.
Ogromnym atutem tej historii jest również jej klimat. Australia, winnice, piękne krajobrazy i świat, w którym luksus przeplata się z codziennością, tworzą przyjemne tło dla rozwijającego się romansu. Przyznam, że chętnie zobaczyłabym jeszcze więcej samego winiarskiego świata Jacka, bo jego profesja jest ciekawym elementem fabuły i aż prosi się o nieco szersze wykorzystanie. Nie zabrakło też momentów, które wywoływały uśmiech. Autorka potrafi rozładować napięcie humorem, dzięki czemu historia nie składa się wyłącznie z namiętnych spojrzeń i romantycznych uniesień. Niektóre sytuacje są naprawdę zabawne, a dialogi sprawiają, że czytanie staje się jeszcze przyjemniejsze.😁
Oczywiście nie jest to historia pozbawiona wad. Niektóre rozwiązania fabularne można przewidzieć, a zachowanie Jacka chwilami budziło we mnie mieszane uczucia. Zdarzały się też momenty, w których chciałam, żeby bohaterowie po prostu usiedli i szczerze ze sobą porozmawiali, zamiast komplikować coś, co mogłoby być znacznie prostsze. Ale może właśnie na tym polega urok romansów, gdyby wszyscy od razu mówili sobie, co czują, zabrakłoby nam połowy emocji!
Georgia Cates stworzyła historię, która pokazuje, że nawet najbardziej stanowcze postanowienia mogą stracić znaczenie, kiedy do gry wkraczają uczucia. Bo jak długo można udawać, że ktoś jest tylko chwilowym gościem w naszym życiu, skoro coraz częściej staje się pierwszą osobą, o której myślimy?„Piękno bólu” to przyjemny, pełen namiętności romans z nutą humoru, wyrazistymi bohaterami i relacją, która stopniowo wymyka się spod kontroli. Nie jest to opowieść, która wywróci gatunek do góry nogami, ale zdecydowanie potrafi zapewnić kilka godzin dobrej rozrywki. A zakończenie? Powiedzmy tylko, że po przewróceniu ostatniej strony miałam ochotę natychmiast sięgnąć po kolejną część.
Egzemplarz bezpłatny otrzymany od wydawnictwa






