NAJNOWSZE POSTY

lipca 12, 2026

"Redamancy" - HC Dolores

Po zakończeniu "Limerence" byłam przekonana, że "Redamancy" będzie jedną z tych kontynuacji, które przebiją pierwszy tom. Historia zostawiła mnie z ogromnym niedosytem, więc z niecierpliwością czekałam na dalsze losy Poppy i Adriana. Niestety po lekturze drugiej części sama nie wiem, co o niej myśleć. Mam naprawdę mieszane odczucia. Książkę nadal czyta się bardzo szybko. Nie bez powodu pochłonęłam ją w ciągu kilku godzin. Autorka potrafi budować napięcie, a mroczny klimat i tajemnice sprawiają, że trudno odłożyć powieść na bok. Nie zabrakło również zwrotów akcji, które skutecznie podtrzymują ciekawość i zachęcają do poznania zakończenia.

Największym problemem jednak okazała się dla mnie relacja głównych bohaterów. W pierwszym tomie między Poppy i Adrianem aż iskrzyło, ich historia była intensywna, pełna emocji i nieoczywistego napięcia. Tutaj zabrakło mi tej chemii, która wcześniej tak bardzo mnie wciągnęła. Ich relacja momentami wydawała mi się po prostu dziwna i trudno było mi uwierzyć w niektóre zachowania czy podejmowane przez nich decyzje. Ta relacja nie jest ani trochę zdrowa, oboje są chorzy psychicznie, nie da się tego nazwać inaczej, a ich relacja to "miłość" zaburzonych osób. 

Szczególnie irytowała mnie Poppy. Z jednej strony ucieka przed Adrianem przez 10 lat i próbuje odciąć się od przeszłości, a z drugiej wystarczy chwila, by była gotowa poświęcić dla niego wszystko i roztrząsa, że udawał, że jej nie zna. Ta ogromna zmienność i niezdecydowanie sprawiały, że nie potrafiłam zrozumieć jej motywacji. Zamiast kibicować bohaterom, coraz częściej zastanawiałam się, dlaczego postępują właśnie w taki sposób. Mam również wrażenie, że emocje między nimi zostały przedstawione zbyt powierzchownie. Po tak długiej rozłące liczyłam na stopniowe odbudowywanie zaufania, więcej napięcia i rozmów, które pozwoliłyby lepiej zrozumieć ich uczucia. Tymczasem wiele wydarzeń potoczyło się zaskakująco szybko, przez co trudno było mi w pełni zaangażować się w ich historię.

Nie mogę jednak powiedzieć, że to zła książka. Nadal ma w sobie elementy, które potrafią przyciągnąć uwagę, a mroczny klimat i tajemnice sprawiają, że chce się poznać finał. Po prostu po fenomenalnym pierwszym tomie oczekiwałam znacznie więcej, no ale niestety autorka nie pokonała postawionej sobie poprzeczki. "Redamancy" pozostawiło mnie z mieszanymi uczuciami. To kontynuacja, która ma swoje mocne strony, ale jednocześnie nie dostarczyła mi tych emocji, których tak bardzo oczekiwałam po "Limerence", a przypominam, że pierwszy tom był dla mnie 10/10. Warto samemu wyrobić sobie opinię, choć dla mnie to właśnie początek historii pozostaje zdecydowanie lepszą częścią tej historii.

Egzemplarz otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 


Czytaj więcej »
on 0

lipca 10, 2026

"Wojna o pierścień. Historia Władcy Pierścieni część 3" - J.R.R. Tolkien

Większość czytelników zna "Władcę Pierścieni" jako ukończone arcydzieło. Jednak "Wojna o pierścień" pozwala zajrzeć tam, gdzie rzadko zaglądają odbiorcy, a mianowicie do pracowni J.R.R. Tolkiena, w której Śródziemie nie było jeszcze doskonałą legendą, lecz zbiorem notatek, skreśleń, wątpliwości i nieustannych poszukiwań najlepszej drogi dla bohaterów. To fascynująca podróż przez narodziny najbardziej pamiętnych wydarzeń trylogii: od bitwy o Helmowy Jar i zatopienia Isengardu przez entów, przez pełną napięcia wędrówkę Froda, Sama i Golluma ku Kirith Ungol, aż po wojnę w Gondorze i negocjacje Gandalfa przed Czarną Bramą. Szczególne wrażenie robią komentarze samego Tolkiena, który bez skrępowania przyznaje, że chwilami sam nie wiedział, jak wyprowadzić swoich bohaterów z opresji. To niezwykle odświeżające odkrycie, nawet literacki geniusz zmagał się z twórczymi dylematami, a wielkie historie rodziły się metodą prób, poprawek i śmiałej improwizacji.

Największą zaletą tej książki niewątpliwie jest właśnie możliwość obserwowania procesu twórczego. Z chaotycznych szkiców stopniowo wyłania się monumentalna opowieść, a czytelnik ma wrażenie, że Śródziemie rozwijało się niczym żywy organizm, zaskakując nie tylko odbiorców, ale czasem także własnego autora. Dzięki temu dobrze znane sceny nabierają nowego znaczenia, a kunszt Tolkiena imponuje jeszcze bardziej. Ogromnym atutem wydania są również materiały graficzne, które znajdziemy w środku: mapy, plany i rysunki przedstawiające kolejne wersje Orthanku, Minas Tirith, Skalnego Gniazda czy tuneli w Lochu Pajęczycy. Nie pełnią one jedynie funkcji ozdobnej, lecz pozwalają prześledzić ewolucję pomysłów autora i lepiej zrozumieć, jak kształtował swój legendarny świat.

Nie jest to jednak lektura dla każdego. "Wojna o pierścień" wymaga znajomości "Władcy Pierścieni" i zdecydowanie dużej ilości pokładów cierpliwości i skupienia. Liczne warianty wydarzeń, komentarze redakcyjne oraz porównania kolejnych wersji tekstu mogą przytłoczyć osoby dopiero rozpoczynające przygodę ze Śródziemiem. To książka skierowana przede wszystkim do pasjonatów, którzy chcą zajrzeć za kulisy powstawania jednego z najważniejszych dzieł literatury fantasy. Dla miłośników Tolkiena jest to jednak prawdziwy skarb. Nie tylko pogłębia znajomość świata Śródziemia, ale przede wszystkim pokazuje człowieka stojącego za legendą, pisarza, który nie tworzył w natchnieniu od pierwszego do ostatniego zdania, lecz z ogromną pokorą, cierpliwością i wyobraźnią budował historię, która po dziś dzień pozostaje niedoścignionym wzorem fantasy. Po lekturze trudno nie nabrać jeszcze większego szacunku dla jego pracy i nie poczuć ochoty, by ponownie wyruszyć ścieżkami Froda ku Górze Przeznaczenia.

Egzemplarz otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 


Czytaj więcej »
on 0

lipca 09, 2026

"Husky i jego biały kot Shizun" - Rou Bao Bu Chi Rou

Już od pierwszych stron „Husky i jego biały kot Shizun” daje do zrozumienia, że nie będzie to prosta ani lekka lektura. Autorka wrzuca czytelnika w rozbudowany świat kultywacji, pełen nowych pojęć, skomplikowanych relacji i tajemnic, które odsłaniają się bardzo powoli. Początkowo odnalezienie się w tej rzeczywistości może być wymagające, zwłaszcza jeśli jest to pierwszy kontakt z chińską fantastyką. To historia, która nie odsłania wszystkich kart od razu, wymaga cierpliwości, skupienia i gotowości na to, że wiele pytań przez długi czas pozostanie bez odpowiedzi. Jednak mimo chwilowego zagubienia z każdą kolejną stroną coraz łatwiej zanurzyć się w tej historii, a ciekawość skutecznie zachęca do dalszego czytania.

Punktem wyjścia jest niezwykle ciekawy motyw drugiej szansy. Mo Ran, niegdyś bezwzględny cesarz i postrach świata kultywacji, po śmierci budzi się ponownie jako szesnastolatek. Wie, do czego doprowadziły jego wcześniejsze wybory, dlatego próbuje zmienić bieg wydarzeń. Problem w tym, że przeszłość wcale nie okazuje się tak jednoznaczna, jak zapamiętał, a ludzie, których uważał za wrogów lub przyjaciół, zaczynają ukazywać zupełnie inne oblicza.

Największym atutem tej powieści są dla mnie bohaterowie. Autorka nie tworzy postaci idealnych ani łatwych do ocenienia. Mo Ran potrafi jednocześnie irytować i wzbudzać współczucie. Jego pewność siebie często zderza się z własnymi słabościami, a obserwowanie, jak stopniowo konfrontuje się z konsekwencjami dawnych decyzji, jest niezwykle angażujące. Jeszcze większe wrażenie zrobił na mnie Chu Wanning. Na pierwszy rzut oka wydaje się chłodny i niedostępny, jednak z każdą kolejną sceną coraz wyraźniej widać, że pod tą maską kryje się człowiek pełen niewypowiedzianych emocji. Relacja tej dwójki opiera się przede wszystkim na niedomówieniach, błędnych przekonaniach i uczuciach, których żadne z nich nie potrafi właściwie nazwać. To właśnie ona sprawia, że trudno przestać myśleć o tej historii po zamknięciu książki.

Choć nie był to mój pierwszy kontakt z chińskim fantasy i systemem kultywacji, to jednak na początku potrafiłam się zgubić w tej historii. Jednak później zaczęłam coraz bardziej doceniać bogactwo stworzonego świata. Mitologia, duchowe moce, niezwykłe stworzenia i zasady rządzące tym uniwersum tworzą klimat, który wyróżnia tę serię spośród wielu innych powieści fantasy. Nie jest to jednak książka, którą można przeczytać w pośpiechu, wymaga uwagi, zwłaszcza na początku, gdy poznajemy nowe pojęcia i liczne postacie. Nie oznacza to jednak, że historia jest pozbawiona lżejszych momentów. Wewnętrzne komentarze Mo Rana oraz sytuacje wynikające z tego, że dawny wszechpotężny władca ponownie musi funkcjonować jako nastolatek, skutecznie rozładowują napięcie. Humor pojawia się w odpowiednich momentach i dobrze równoważy cięższe fragmenty opowieści. Warto również pamiętać, że jest to powieść przeznaczona dla dorosłych odbiorców. Porusza trudne tematy, nie unika przemocy ani psychologicznie wymagających scen, dlatego przed lekturą dobrze zapoznać się z ostrzeżeniami dotyczącymi zawartości, a jest ich dość sporo. 

Pierwszy tom pozostawia więcej pytań niż odpowiedzi, ale zamiast rozczarowania wywołuje ogromną ciekawość. To opowieść o winie, konsekwencjach własnych wyborów, poszukiwaniu odkupienia i odkrywaniu prawdy, która często okazuje się znacznie bardziej skomplikowana, niż mogło się wydawać. Mimo wymagającego początku była to lektura, która z każdym rozdziałem wciągała mnie coraz mocniej. Zakończyłam ją z przekonaniem, że to dopiero początek znacznie większej historii i z ogromną ochotą sięgnę po kolejne tomy. A na koniec na osobną pochwałę bez wątpienia zasługuje polskie wydanie. Starannie wykonana okładka, ilustracje, barwione krawędzie oraz dbałość o detale sprawiają, że książka prezentuje się naprawdę wyjątkowo i cieszy nie tylko podczas czytania, ale również jako ozdoba biblioteczki.

Egzemplarz otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »
on 0

lipca 07, 2026

"Szklany tron" - Sarah J. Maas

Powroty do ukochanych historii zawsze wiążą się z pewnym ryzykiem. Czas potrafi zweryfikować zachwyty, które towarzyszyły pierwszej lekturze, ale potrafi też przypomnieć, dlaczego dana książka zajęła wyjątkowe miejsce w sercu. Dokładnie tak było u mnie ze "Szklanym tronem". Minęło dziesięć lat od chwili, gdy po raz pierwszy zachwycałam się historią Celaeny Sardothien. Czytając swoją dawną recenzję, uśmiechałam się sama do siebie. Pamiętam emocje, książkowego kaca i zachwyt nad światem wykreowanym przez Sarah J. Maas. Wracając do tej historii po tylu latach, odkryłam jednak coś zaskakującego – okazało się, że naprawdę niewiele pamiętałam z fabuły. Oczywiście kojarzyłam najważniejsze elementy i bohaterów, ale wiele wydarzeń zaskoczyło mnie niemal tak samo jak za pierwszym razem. Dzięki temu ten powrót był niezwykle przyjemny i przypomniał mi, dlaczego tak pokochałam tę serię.

Jednocześnie dzisiaj czytam już zupełnie inaczej. Z większą uwagą wyłapuję rzeczy, które kiedyś zupełnie mi nie przeszkadzały. Najbardziej rzucało mi się w oczy tłumaczenie. Niektóre konstrukcje zdań brzmiały nienaturalnie, a w pewnym momencie aż parsknęłam śmiechem, gdy na przestrzeni dwóch stron naliczyłam pięć zdań rozpoczynających się od słowa „Celaena”. To drobiazg, ale skutecznie wybijał mnie z rytmu czytania.

Zmieniło się również moje spojrzenie na bohaterów. Dziesięć lat temu byłam zdecydowanie #TeamChaol i właściwie od początku skreśliłam Doriana. Dzisiaj patrzę na niego znacznie łagodniej. Nadal jest rozpieszczonym książątkiem, który momentami zachowuje się tak, jakby jego życie było najtrudniejsze na świecie, choć dorastał w luksusie. Mimo to zyskał moją sympatię. Widać w nim dobro, empatię i chęć bycia kimś lepszym niż jego ojciec, a jego humor i sposób bycia sprawiają, że trudno go nie lubić. Chaol natomiast nadal ma w sobie to coś. Jest skryty, zdystansowany i ostrożny, ale właśnie tym przyciąga. Nie jest człowiekiem, który od razu odsłania wszystkie karty, a obserwowanie, jak stopniowo otwiera się przed innymi, wciąż sprawia ogromną satysfakcję. Po latach jeszcze bardziej doceniam jego opanowanie i rozsądek.

Największą zmianę odczułam jednak wobec samej Celaeny. Dziesięć lat temu zachwycałam się jej siłą i pewnością siebie. Dziś nadal ją lubię, ale nie potrafię już przymykać oka na pewne niespójności. Mówimy przecież o najlepszej zabójczyni w Adarlanie, a jednocześnie wielokrotnie zachowuje się zaskakująco miękko. Niektóre jej reakcje i decyzje po prostu nie pasują do reputacji, jaką zbudowała. Oczywiście wiem, że autorka chciała pokazać jej ludzką stronę i wrażliwość, ale miejscami miałam wrażenie, że te dwa wizerunki nie do końca się ze sobą zazębiają.

To jednak nie zmienia faktu, że świat stworzony przez Sarah J. Maas nadal robi ogromne wrażenie. Dworskie intrygi, tajemnice, turniej o tytuł Obrońcy Króla i stopniowo odkrywane sekrety sprawiają, że od tej historii naprawdę trudno się oderwać. Z przyjemnością wyłapywałam drobne szczegóły, które kiedyś umknęły mi przez emocje i tempo czytania.

Powrót do "Szklanego tronu" okazał się dokładnie tym, czego potrzebowałam. Nie był już bezkrytycznym zachwytem nastolatki, która zakochiwała się w każdym bohaterze i każdej scenie. Był świadomym spotkaniem z historią, która mimo swoich wad nadal ma w sobie coś wyjątkowego. Widzę dziś więcej niedociągnięć, inaczej odbieram relacje między bohaterami i dostrzegam rzeczy, które kiedyś całkowicie mi umknęły. A jednak magia tej opowieści wciąż działa. I chyba właśnie to jest najlepszym dowodem na to, że niektóre książki naprawdę warto odwiedzać po latach.

Czytaj więcej »
on 0

lipca 06, 2026

"Przewodnik po nocnym niebie" - Annette Giesecke

Wystarczy spojrzeć w górę po zmroku, by uświadomić sobie, że nocne niebo od zawsze było czymś więcej niż zbiorem migoczących punktów. Dla jednych jest przedmiotem naukowych badań, dla innych przestrzenią pełną legend i symboli. „Przewodnik po nocnym niebie” łączy oba te światy, zapraszając czytelnika do odkrywania gwiazdozbiorów przez pryzmat astronomii i mitologii.

Każda kolejna konstelacja staje się tu czymś więcej niż układem gwiazd. To zapis dawnych wierzeń, ludzkiej wyobraźni i historii, które przetrwały tysiące lat. Czytając o Pegazie, Andromedzie, Hydrze czy Kallisto, ma się wrażenie, że nocne niebo przestaje być odległą przestrzenią, a zamienia się w ogromną kronikę pełną bohaterów, emocji i symboli. Autorka z wyczuciem splata astronomiczne fakty z mitologicznymi opowieściami, dzięki czemu książka jest zarówno wartościowa, jak i niezwykle przyjemna w odbiorze.

Ogromnym atutem wydania jest jego strona wizualna. Starannie przygotowane ilustracje i elegancki projekt sprawiają, że z przyjemnością wraca się do poszczególnych stron. To jedna z tych książek, które chce się nie tylko przeczytać, ale również spokojnie przeglądać, zatrzymując się przy mapach i grafikach, odkrywając kolejne szczegóły. Doceniam także sposób, w jaki przedstawiono historię powstawania gwiazdozbiorów oraz rozwój ich katalogowania. Dzięki temu można spojrzeć na astronomię z zupełnie innej perspektywy, jako na dziedzinę, która przez stulecia rozwijała się równolegle z kulturą, religią i mitologią. Jedynym elementem, którego momentami mi brakowało, są bardziej rozbudowane wskazówki dotyczące obserwacji nieba. Po lekturze pojawia się naturalna ochota, by wyjść po zmroku i odnaleźć opisane konstelacje, dlatego dodatkowe praktyczne porady dla początkujących obserwatorów byłyby cennym uzupełnieniem.

Mimo tej drobnej uwagi „Przewodnik po nocnym niebie” pozostawia po sobie wyjątkowe wrażenie. To książka, która uczy patrzeć wyżej – dosłownie i w przenośni. Pokazuje, że zanim gwiazdy stały się przedmiotem naukowych badań, były źródłem opowieści, marzeń i prób zrozumienia świata. Po takiej lekturze trudno spojrzeć na rozgwieżdżone niebo obojętnie, bo każda konstelacja wydaje się szeptać własną historię. To piękna propozycja zarówno dla miłośników astronomii, jak i dla wszystkich, którzy wciąż potrafią zachwycić się nocnym niebem.

Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »
on 0

lipca 05, 2026

"101 potworków i wszystko, co musisz o nich wiedzieć" - Alexandra Helm, Ruby Van Der Bogen

„101 potworków i wszystko, co musisz o nich wiedzieć” to książka, która udowadnia, że potwory wcale nie muszą być straszne. Wręcz przeciwnie, są pełne uroku, mają swoje zwyczaje, marzenia i zabawne przyzwyczajenia, a poznawanie ich świata dostarcza mnóstwa radości. Autorki z dużą dawką humoru przedstawiają niezwykły świat małych potworków. Dowiadujemy się między innymi, skąd się biorą, co lubią robić, gdzie mieszkają, jak spędzają czas i dlaczego czasem nasze zabawki niespodziewanie zmieniają miejsce. Każda kolejna strona odkrywa nowe ciekawostki, które pobudzają dziecięcą wyobraźnię i zachęcają do wymyślania własnych historii.

Ilustracje, które możemy znaleźć w środku, to zdecydowanie najlepsza część całości. Są pełne kolorów, drobnych szczegółów i sympatycznych bohaterów, dzięki czemu książkę można oglądać wielokrotnie, za każdym razem odkrywając coś nowego. To właśnie obrazy doskonale uzupełniają tekst i sprawiają, że świat potworków wydaje się niezwykle żywy. To nie jest klasyczna opowieść z jedną fabułą, lecz pełen humoru przewodnik po życiu tych niezwykłych stworzeń. Dzięki lekkiej formie i krótkim informacjom książka świetnie sprawdzi się zarówno podczas wspólnego czytania przed snem, jak i samodzielnego przeglądania przez dzieci.

„101 potworków i wszystko, co musisz o nich wiedzieć” to ciepła, pomysłowa i pięknie wydana propozycja dla najmłodszych. Rozwija wyobraźnię, oswaja dziecięce lęki i pokazuje, że nawet potworki mogą być najlepszymi kompanami do zabawy. To książka, do której z przyjemnością się wraca i która z pewnością wywoła niejeden uśmiech na twarzach małych czytelników.

Egzemplarz otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »
on 0

lipca 04, 2026

"Fiko i kotek" - Marek Maruszczak

„Fiko i kotek” to książeczka, która udowadnia, że nawet krótka historia może nieść naprawdę wartościowy przekaz. Autor w lekki i naturalny sposób pokazuje dzieciom, że zwierzęta mają własne emocje, potrzeby i granice, a ich zaufania nie zdobywa się w kilka sekund. Wszystko zostało opowiedziane z humorem i bez zbędnego moralizowania. Fiko, jak większość dzieci, działa spontanicznie i z ogromnym entuzjazmem, ale szybko odkrywa, że w świecie kotów obowiązują trochę inne zasady. To świetna okazja, by porozmawiać z najmłodszymi o cierpliwości, szacunku i uważnym obserwowaniu zachowania zwierząt.

„Fiko i kotek” to nie tylko opowieść o poznawaniu nowego pupila, ale przede wszystkim o budowaniu relacji krok po kroku. To książka, która zachęca do zadawania pytań, wspólnego czytania i rozmów o tym, jak odpowiedzialnie podchodzić do zwierząt. Dużym atutem książki są ilustracje – ciepłe, pełne detali i bardzo przyjemne dla oka. Doskonale oddają emocje bohaterów, dzięki czemu nawet najmłodsi z łatwością odnajdą się w tej historii. Myślę, że szczególnie spodoba się małym miłośnikom kotów, ale równie dobrze trafi do każdego dziecka, które dopiero uczy się, że najlepsze przyjaźnie rodzą się bez pośpiechu.

Egzemplarz otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »
on 0
Subskrybuj: Posty (Atom)