"Wszystko, co chcesz wiedzieć. Dookoła świata" - Molly Oldfield

sierpnia 31, 2026

"Wszystko, co chcesz wiedzieć. Dookoła świata" - Molly Oldfield

„Dlaczego?” - to jedno z tych słów, które dzieci opanowują wyjątkowo szybko. A kiedy już odkryją jego moc, potrafią wykorzystać ją bez ograniczeń. Dlaczego ryby nie toną? Czy hipopotamy naprawdę się pocą? Skąd bierze się kolor białej czekolady? I czy w kosmosie może padać deszcz? Dziecięca ciekawość nie zna tematów zakazanych ani pytań zbyt dziwnych. I właśnie tę niezwykłą ciekawość Molly Oldfield postanowiła zamknąć w jednej książce.

„Wszystko, co chcesz wiedzieć. Dookoła świata” to mnóstwo pytań i odpowiedzi, które zabierają czytelnika w podróż po naprawdę różnorodnych zakamarkach wiedzy. Nie jest to jednak zwykła encyklopedia, w której kolejne hasła po prostu czekają na przeczytanie. Tutaj to pytania prowadzą nas przez kolejne strony, a każde z nich może stać się początkiem kolejnej rozmowy albo następnego pytania. Punktem wyjścia są pytania zadawane przez dzieci z różnych zakątków świata. I chyba właśnie dlatego mają w sobie tyle świeżości. Dorośli często szukają informacji dotyczących konkretnych tematów, dzieci natomiast potrafią połączyć ze sobą rzeczy, które na pierwszy rzut oka nie mają ze sobą nic wspólnego. W tej książce znajdziemy więc zarówno zagadnienia dotyczące przyrody i ludzkiego ciała, jak i historii, sztuki, fizyki czy kosmosu. Jednego dnia możemy dowiedzieć się czegoś o najdziwniejszych zwyczajach dawnych cywilizacji, chwilę później zajrzeć pod wodę, a jeszcze chwilę później skierować wzrok ku gwiazdom. Nie ma tu monotonii ani jednego dominującego tematu. Jest za to ogromna różnorodność, dzięki której trudno przewidzieć, co czeka nas na następnej stronie.

Bardzo podoba mi się sposób, w jaki podano te wszystkie informacje. Odpowiedzi są konkretne i zrozumiałe, ale nie traktują młodego czytelnika protekcjonalnie. Nawet bardziej skomplikowane zagadnienia zostały wyjaśnione w przystępny sposób. Przy tym wiedza nie jest tutaj celem samym w sobie, ma przede wszystkim rozbudzać zainteresowanie i zachęcać do dalszego szukania. I właśnie w tym widzę największą wartość tej publikacji. Można przeczytać jedno pytanie dziennie i w ten sposób towarzyszyć książce przez cały rok. Można też otworzyć ją zupełnie przypadkowo i sprawdzić, czym tym razem zaskoczy nas autor­ka. A najlepiej czytać ją razem z dzieckiem, bo wtedy bardzo łatwo o sytuację, w której odpowiedź na jedno pytanie wywoła trzy kolejne. I nagle zwykłe czytanie zamienia się w rozmowę, wspólne poszukiwanie informacji i małą rodzinną wyprawę w nieznane.

Na uwagę zasługuje również oprawa graficzna. Ilustracje są pełne energii i dobrze uzupełniają tekst, dzięki czemu kolejne strony nie wyglądają jak typowa książka popularnonaukowa. Całość jest kolorowa, przyjazna i zachęca do zatrzymania się przy kolejnych pytaniach. Co ciekawe, podczas lektury szybko można odkryć, że książka przeznaczona dla dzieci ma również sporo do zaoferowania dorosłym. Bo przecież ilu z nas zna odpowiedź na pytanie, jak starożytni Egipcjanie radzili sobie z wycieraniem nosa? Albo dlaczego właściwie śmiejemy się podczas łaskotania? Wiedza, którą wydawało nam się, że „powinniśmy” znać, potrafi nagle okazać się zaskakująco nieoczywista.

„Wszystko, co chcesz wiedzieć. Dookoła świata” to książka, która nie próbuje powiedzieć dziecku wszystkiego. Bo kiedy zaczynamy naprawdę interesować się światem, jedno pytanie niemal zawsze prowadzi do następnego. A przecież właśnie tak zaczyna się każda dobra podróż.

Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »

"The Pawn and the Puppet" - Brandi Elise Szeker

sierpnia 28, 2026

"The Pawn and the Puppet" - Brandi Elise Szeker

Mój mózg po przeczytaniu tej książki to zdecydowanie eksplozja 🤯 To jest takie oryginalne, wciągające i jednocześnie chaotyczne, że aż dobre.„The Pawn and the Puppet” to jedna z tych historii, przy których bardzo szybko przestajesz zadawać sobie pytanie „o co tutaj chodzi?”, a zaczynasz myśleć „dobra, muszę wiedzieć, co będzie dalej”. I właśnie ta niewiadoma była dla mnie największym magnesem.

Mamy szpital psychiatryczny, Skylennę, która trafia tam z konkretną misją oraz Dessina - pacjenta, o którym wszyscy mówią tak, jakby samo przebywanie z nim w jednym pomieszczeniu było proszeniem się o śmierć. I oczywiście wtedy pojawia się pytanie: co tak naprawdę kryje się za tym człowiekiem? Dessin był dla mnie zdecydowanie najciekawszym elementem tej historii. Jego tajemniczość, sposób myślenia i przede wszystkim niezrozumiała wiedza na absolutnie każdy temat sprawiały, że cały czas chciałam wiedzieć, skąd on to wszystko wie. I zamiast od razu dostawać odpowiedzi, dostajemy kolejne pytania. Skąd on to wie? Dlaczego to wie? Co właściwie wydarzyło się w jego przeszłości? I czy naprawdę można mu wierzyć?

Do tego dochodzi świat, który jest z całą mocą tego słowa, dziwny. Ale w taki sposób, który naprawdę mnie przyciągał. I nie mówię tego jako zarzut. Wręcz przeciwnie, właśnie ta dziwność sprawiała, że chciałam go coraz bardziej rozgryźć. Mamy szpital, brutalne metody leczenia, społeczeństwo z dość pokręconymi zasadami i rzeczy, które sprawiają, że przez sporą część książki nie byłam pewna, czego właściwie mogę się spodziewać na kolejnej stronie.  Było mrocznie i niepokojąco. Szpital i jego zasady tworzyły świetny klimat, a cała historia miała w sobie coś, co sprawiało, że trudno było ją odłożyć. I to jest chyba największa siła tej książki: nieprzewidywalność.

Jednocześnie nie będę udawać, że wszystko kupiłam bez mrugnięcia okiem. 🤡 Im bliżej końca, tym częściej zdarzało mi się zatrzymywać z myślą: „ale…dlaczego?”. Szczególnie wtedy, kiedy relacja Skylenny i Dessina zaczynała wysuwać się na pierwszy plan. Ich zbliżenie miało swoje momenty, ale pod koniec chwilami czułam zwyczajne znużenie. Były fragmenty, w których czekałam, aż wydarzy się coś konkretnego, a zamiast tego bohaterowie po prostu byli coraz bliżej siebie. Ich relacja również nie była normalna, była dziwna jak cała historia. Ale to też dobrze, wszystko do siebie pasuje. Jednak tutaj mam jeden z moich ulubionych znaków zapytania nad tą książką: jakim cudem pacjent, którego przez cztery lata wszyscy się bali i który był zamknięty w szpitalu, nagle dostaje pozwolenie na wychodzenie razem ze Skylenną? 🤯 Serio. Czy ja coś przegapiłam? Bo w jednej chwili mamy „to jeden z najniebezpieczniejszych ludzi w tym miejscu”, a chwilę później sytuacja zaczyna wyglądać trochę jak: „okej, możesz sobie wyjść, tylko wróćcie później”. 😭 I właśnie takich momentów było dla mnie kilka, pomysł był naprawdę świetny, atmosfera robiła robotę, ale logika świata czasami postanawiała wyjść z pokoju i już nie wracać. I dalej się zastanawiam jak wyglądają "truskawkowoblond włosy?" 🫣

Mimo wszystko bardzo podobało mi się to, że książka nie ogranicza się do prostego schematu „niebezpieczny facet + dziewczyna, która próbuje go uratować”. Tutaj cały czas mamy poczucie, że pod powierzchnią znajduje się coś większego. Dessin jest zagadką, Skylenna próbuje ją rozwiązać, a ja razem z nią próbowałam poskładać wszystkie elementy w całość. Ta książka naprawdę potrafi wciągnąć. Nawet kiedy coś mnie irytowało, ciekawość wygrywała i musiałam czytać dalej.

Nie powiedziałabym, że to książka idealna. Wręcz przeciwnie ma swoje niedociągnięcia, momenty, które mnie męczyły, i rozwiązania, które nie do końca mnie przekonały. Ale jednocześnie ma w sobie coś, czego nie da się jej odebrać: potrafi sprawić, że chcesz wiedzieć, co będzie dalej. Ten dziwny i pokręcony świat, ten wszechogarniający chaos są uzależniające. A to dla mnie naprawdę dużo.

Czy wszystko się udało? Absolutnie nie. 😂 Czy momentami miałam więcej pytań niż odpowiedzi? Zdecydowanie. Czy chciałam odłożyć książkę i przestać czytać? Zdecydowanie nie. To na pewno nie jest książka, którą poleciłabym każdemu. Jest mroczna, momentami mocno brutalna, porusza trudne tematy i ma sporo elementów, które mogą być dla czytelnika niekomfortowe. Do tego jej świat i sposób prowadzenia historii wymagają pewnej tolerancji na „okej, nie rozumiem, ale czytam dalej”. 😅 Ale jeśli lubicie historie, które zamiast spokojnie prowadzić Was za rękę, wrzucają Was prosto w środek dziwnej układanki i każą samemu próbować ją rozgryźć, to może być coś dla Was. Ja mam po tej książce jedną wielką eksplozję mózgu 🤯. Z jednej strony sobie myślę „Co ja właśnie przeczytałam?” a z drugiej drugiej „Dobra, ale co będzie dalej? Potrzebuję więcej!". I chyba właśnie to najlepiej podsumowuje moje spotkanie z „The Pawn and the Puppet” - książkowy chaos, którego momentami nie rozumiałam, ale którego nie potrafiłam odłożyć. 🤯🖤

Chaotyczna? Tak.
Momentami nielogiczna? Oj, tak.
Wciągająca? Niestety bardzo. 😂
Czy przeczytałabym kolejny tom? Dajcie mi go na już! Bo czasami książka nie musi być idealna, żeby skutecznie siedzieć Ci w głowie. A ta zdecydowanie trochę tam posiedzi. 🤯 

Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »

"Tylko iluzja" - Joanna Chwistek

sierpnia 26, 2026

"Tylko iluzja" - Joanna Chwistek

„Tylko iluzja” Joanny Chwistek to trzeci tom serii „Niezłomne” i historia, która od pierwszych stron wrzuca nas w sam środek mafijnego świata, pełnego układów, tajemnic, zakazanych pragnień i trudnych wyborów. Tym razem poznajemy Vivienne, kobietę, która od dzieciństwa zamiast bezpieczeństwa i miłości znała przede wszystkim strach. Jej ojciec nie szczędził jej przemocy, a jedynym marzeniem dziewczyny było wyrwanie się spod jego kontroli. Szansa na nowe życie pojawia się w dość nieoczywisty sposób. Vivienne miała zostać żoną Tizziano, jednak ostatecznie los splata jej życie z Ricardem, donem włoskiej Famiglii. Ich małżeństwo początkowo jest przede wszystkim układem, który ma przynieść korzyści obojgu. Z czasem jednak między nimi pojawia się coś znacznie ważniejszego: zaufanie, szacunek, troska i poczucie bezpieczeństwa, którego Vivienne tak bardzo potrzebowała. Przez pięć lat ich wspólne życie funkcjonuje według ustalonych zasad. Aż do momentu, gdy pojawia się Wiktor Smirnow. I od tej chwili spokojna dotąd układanka zaczyna się rozpadać.

Wiktor jest człowiekiem, który zdecydowanie nie powinien interesować się zamężną kobietą. Problem polega na tym, że najwyraźniej nikt mu tego nie powiedział. 😏 Vivienne od razu przyciąga jego uwagę, a fascynacja szybko przeradza się w uczucie, którego nie da się tak po prostu zignorować. Tym bardziej że Wiktor dostrzega również niebezpieczeństwo, które zbliża się do kobiety.

W całej książce najbardziej podobał mi się właśnie ten emocjonalny konflikt. Z jednej strony Ricardo, przywódca włoskiej mafii, mężczyzna, który dał Vivienne coś, czego nigdy wcześniej nie miała: spokój, stabilizację i poczucie, że jest dla kogoś ważna. Z drugiej Wiktor, przywódca rosyjskiej mafii, przy którym wszystko zaczyna wyglądać zupełnie inaczej, a od wzajemnego przyciągania aż iskrzy. Pojawia się chemia, pożądanie, fascynacja i emocje, których Vivienne nie planowała i których zdecydowanie nie powinna czuć. Autorka bardzo ciekawie pokazuje różnicę pomiędzy stabilnym bezpieczeństwem, a prawdziwym pragnieniem. Vivienne musi zmierzyć się nie tylko z tym, czego chce, ale również z konsekwencjami swoich decyzji. Bo w świecie, w którym żyje, niewłaściwy wybór może kosztować naprawdę wiele.

Sama Vivienne przypadła mi do gustu. Mimo trudnej przeszłości nie została przedstawiona wyłącznie jako bezbronna kobieta czekająca na wybawienie. Ma w sobie siłę, stopniowo odzyskuje sprawczość i próbuje zdecydować, jak chce, aby wyglądało jej życie. Jej droga od strachu do podejmowania własnych decyzji była dla mnie jednym z mocniejszych elementów tej historii. Wiktor natomiast to bohater, który zdecydowanie potrafi namieszać. Jest pewny siebie, zaborczy i bezpośredni, ale jednocześnie jego relacja z Vivienne pokazuje, że za tą twardą powierzchnią kryją się również emocje. I choć momentami miałam ochotę powiedzieć mu „człowieku, naprawdę wybierasz sobie najtrudniejszą możliwą kobietę?”, to nie da się ukryć, że jego obecność mocno podkręca fabułę. 🔥

„Tylko iluzja” porusza również trudniejsze tematy, chociaż nie skupia się na nich głębiej i nie powoduje, że przytłaczają. Mamy tutaj przemoc, traumę, życie w toksycznej rodzinie, potrzebę bezpieczeństwa, lojalność, zaufanie i konieczność dokonywania wyborów, które nie mają idealnego rozwiązania. Dzięki temu historia nie jest wyłącznie romansem osadzonym w mafijnych realiach, a za  relacjami bohaterów kryje się znacznie więcej. Mafijnego klimatu oczywiście nie brakuje, ale dla mnie to przede wszystkim romans. Mafia stanowi tło dla wydarzeń, podczas gdy na pierwszy plan wysuwają się emocje, relacje i konflikty między bohaterami. Jeśli więc liczycie na nieustanne porachunki, strzelaniny i akcję pędzącą bez chwili wytchnienia, możecie poczuć pewien niedosyt. Ja natomiast dobrze bawiłam się przy tej bardziej romantycznej stronie historii.

Nie wszystko jednak było dla mnie idealne. Momentami miałam wrażenie, że niektóre wątki mogłyby zostać mocniej rozbudowane, szczególnie te związane z mafijną intrygą. Kilka sytuacji aż prosiło się o większe napięcie i mocniejsze wykorzystanie potencjału, który miała sama historia. Mimo tego nie wpłynęło to znacząco na przyjemność z czytania. Ogromnym plusem na pewno jest styl Joanny Chwistek. Książkę czyta się bardzo szybko, lekko i przyjemnie, a kolejne strony właściwie same się przewracają. Autorka sprawnie prowadzi fabułę i nie pozwala zbyt długo tkwić w jednym miejscu. To zdecydowanie jedna z tych historii, po które można sięgnąć, kiedy ma się ochotę na kilka godzin oderwania od rzeczywistości.

„Tylko iluzja” to historia o tym, że czasami bezpieczeństwo nie wystarcza, a rozsądek przegrywa z uczuciem. O układach, które z czasem przestają być tylko układami. O pragnieniach, których nie da się wymazać jednym postanowieniem. I o tym, że największą iluzją może być przekonanie, że jesteśmy w stanie całkowicie kontrolować własne serce. Joanna Chwistek zdecydowanie ma swój charakterystyczny sposób na lekkie, emocjonalne mafijne romanse. „Tylko iluzja” nie była dla mnie historią idealną i zabrakło mi momentami większego efektu WOW, ale spędziłam z nią naprawdę dobrze czas. Jeśli lubicie mafijne romanse, skomplikowane relacje, zakazane uczucia, odrobinę niebezpieczeństwa i bohaterów, którzy zdecydowanie nie potrafią trzymać się ustalonych zasad, to myślę, że Vivienne i Wiktor mogą Was zainteresować. ❤️‍🔥

Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »

"Tylko złudzenie" - Joanna Chwistek

sierpnia 23, 2026

"Tylko złudzenie" - Joanna Chwistek

„Tylko złudzenie” Joanny Chwistek to jedna z tych książek, po które sięgasz z myślą „przeczytam tylko kilka stron”, a chwilę później orientujesz się, że jesteś już na końcu. Książkę czyta się w mgnieniu oka, pochłonęłam ją w kilka godzin i ani przez moment nie miałam ochoty jej odkładać. To bardzo lekki i przyjemny romans, idealny na rozluźnienie, choć sama historia porusza również zdecydowanie trudniejsze tematy.

Alexis ma za sobą doświadczenia, których nikomu nie życzyłabym przeżyć. Zaaranżowane małżeństwo, przemoc domowa, utrata dzieci, ucieczka i próba rozpoczęcia wszystkiego od nowa sprawiają, że jej historia od początku nie jest cukierkowa. A jednak autorka nie przytłacza czytelnika ciężarem tych wydarzeń. Wszystko zostało przedstawione w sposób, który pozwala skupić się przede wszystkim na bohaterach i ich emocjach.

I właśnie relacja Alexis i Quintona jest dla mnie sercem tej historii. Quinton od początku darzył ją uczuciem, choć Alexis nie miała o tym pojęcia. Kiedy ich drogi ponownie się krzyżują, pomiędzy nimi pojawia się mnóstwo niedopowiedzeń, tajemnic i emocji. Szczególnie podobało mi się to, że ich relacja nie opiera się wyłącznie na natychmiastowym „i żyli długo i szczęśliwie”. Zaufanie trzeba tutaj odbudować, a przeszłość nie daje o sobie zapomnieć.

Alexis bardzo polubiłam za jej siłę. To bohaterka, której los nie oszczędzał, a mimo wszystko nie pozwoliła, żeby odebrano jej radość z życia. Jej niepełnosprawność i życie na wózku są ważnym elementem historii, ale nie definiują całej jej postaci. Z kolei Quinton to zdecydowanie jeden z tych książkowych bohaterów, przy których można westchnąć „gdzie takich produkują?”. Bezwzględny dla świata, a jednocześnie niezwykle oddany kobiecie, którą kocha. Jego bezwarunkowe uczucie do Alexis naprawdę potrafi rozczulić. I jeszcze pojawia się Nolan z który dodatkowo ociepla wizerunek groźnego mafijnego bossa. 

Co ciekawe, mimo mafijnego tła nie dostajemy tutaj przede wszystkim mafii. Jest jej zdecydowanie mniej, niż mogłabym się spodziewać, a znacznie więcej romansu, emocji i poznawania siebie na nowo. I wiecie co? W tym przypadku zupełnie mi to nie przeszkadzało. Nie potrzebowałam ciągłych strzelanin czy spektakularnych porachunków, żeby dobrze się bawić. To raczej historia nastawiona na relację bohaterów niż nieustanną akcję. Autorka porusza przy tym kilka naprawdę trudnych tematów takich jak przemoc, gwałt, traumę, utratę dzieci czy konsekwencje wypadku. Pokazuje też, jak ogromne możliwości daje dostęp do pieniędzy w procesie powrotu do sprawności. Mimo tej cięższej warstwy całość pozostaje zaskakująco lekka w odbiorze. Nie znajdziemy tutaj przesadnie irytujących bohaterów ani dialogów, które wywołują u mnie przewracanie oczami. Historia płynie szybko, wydarzenia następują po sobie sprawnie, a kolejne strony po prostu same się przewracają. Czy jest nieprzewidywalna? Raczej nie, ale wcale nie odebrało mi to przyjemności z czytania. 

Z piórem Joanny Chwistek miałam styczność po raz pierwszy i zdecydowanie nie ostatni. Podoba mi się lekkość jej stylu i to, że nawet przy trudniejszej tematyce książkę czyta się naprawdę przyjemnie. „Tylko złudzenie” okazało się dla mnie idealną lekturą na kilka godzin, niewymagającą, romantyczną, momentami wzruszającą i po prostu przyjemną. Jeśli szukacie mafijnego romansu, w którym więcej jest miłości niż mafii, nie przeszkadza Wam spokojniejsze tempo i lubicie historie o drugich szansach, traumie oraz odnajdywaniu bezpieczeństwa przy drugiej osobie, myślę, że warto dać tej książce szansę. Ja zdecydowanie dałam się porwać Alexis i Quintonowi. ❤️

Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »

"Tkający fale" - Julie Johnson

sierpnia 22, 2026

"Tkający fale" - Julie Johnson

„Tkający fale” to ten rodzaj kontynuacji, przy której bardziej niż pytanie „co wydarzy się dalej?” zaczynałam zadawać „co się dzieje z tą dwójką?!”. I chyba właśnie na relacjach Rhyi i Sorena opiera się większa część tej historii. Ten tom wyraźnie zwalnia z akcją, a zamiast tego daje nam więcej przestrzeni na budowanie więzi między bohaterami. Rhya przestaje być jedynie kimś, kto reaguje na wydarzenia wokół niej. Coraz bardziej próbuje zrozumieć samą siebie, swoje możliwości i przede wszystkim moc, która w niej drzemie. Bardzo podobał mi się ten kierunek, bo mogłam obserwować, jak krok po kroku zaczyna odkrywać, kim właściwie jest i czego chce od życia.

No i ten boski Soren… 🫠 Między tą dwójką zdecydowanie nie brakuje iskier. Ich relacja ma w sobie to napięcie, które sprawia, że nawet zwykła rozmowa potrafi być ciekawsza niż niejedna scena walki. Jest przyciąganie, są emocje, przekomarzanie, są momenty, w których człowiek tylko przewraca stronę z myślą: „no dalej, powiedzcie wreszcie, co naprawdę czujecie!”. Soren zdecydowanie skradł moje serce i chyba nie muszę dodawać, że jestem jego wielką fanką. 🤭

Jeśli jednak chodzi o samą akcję, tutaj mam trochę większy problem. Nie ma jej szczególnie dużo, a finał… cóż, mnie osobiście trochę rozczarował. Był dla mnie boleśnie przewidywalny i właściwie niewiele rzeczy zdołało mnie w nim zaskoczyć. Do tego momentami kompletnie nie rozumiałam decyzji bohaterów. Mamy postacie przedstawiane jako bezwzględne, Soren to wyśmienity wojownik, a później podejmują tak banalne wybory, że trudno było mi w to uwierzyć. A to, co wydarzyło się z Rhyą? 🫣 Powiedzmy, że autorka nie zostawiła mi zbyt wiele miejsca na zaskoczenie, bo bardzo szybko domyśliłam się, dokąd to zmierza.

Mimo tego książkę czytało mi się naprawdę dobrze. Historia płynie szybko, a świat przedstawiony zostaje znacznie bardziej rozbudowany. Szczególnie spodobało mi się poznawanie Hylios i Llyr, te miejsca zaczęły nabierać własnego charakteru i sprawiły, że jeszcze mocniej poczułam klimat całego uniwersum. Pojawia się też sporo nowych postaci i ku mojemu zaskoczeniu wiele z nich bardzo szybko zyskało moją sympatię.

Najbardziej cieszyło mnie jednak to, że autorka poświęciła sporo uwagi rozwojowi Rhyi jako reliktowi i skupiła się na jej maegi. Obserwowanie jej nauki, poznawania własnych możliwości i oswajania się z magią było jednym z ciekawszych elementów tego tomu. Do tego dochodzą niesamowite rumaki Paexyir, które są dla mnie jednym z tych dodatków do świata, o których nawet nie wiedziałam, że ich potrzebuję. 🥹

„Tkający fale” nie jest więc dla mnie tomem, który wygrywa wartką akcją. To raczej część nastawiona na emocje, relacje, rozwój Rhyi i coraz głębsze poznawanie świata. I choć kilka decyzji bohaterów oraz przewidywalny finał mocno mnie zirytowały, całość dała mi sporo przyjemności z lektury. A teraz pozostaje mi tylko czekać na kontynuację, bo jestem naprawdę ciekawa, dokąd autorka poprowadzi tę historię. No i muszę wiedzieć, co dalej z Rhyą, Sorenem… oraz Penem, który działa mi na nerwy w sposób wręcz imponujący. 🤣

Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »

"Połączeni miłością" - Monika Kondas

sierpnia 19, 2026

"Połączeni miłością" - Monika Kondas

Czy miłość można zaplanować? Książka "Połączeni miłością" zdecydowanie mówi, że tak. Bo kiedy testament zaczyna układać komuś życie uczuciowe, trudno spodziewać się spokojnej historii.

Sara La Rosa po śmierci ojca musi zmierzyć się nie tylko z żałobą, ale również z jego ostatnią decyzją dotyczącą przyszłości rodziny. Wraz z siostrami poznaje warunki dziedziczenia. I chyba żadna z nich nie spodziewała się, że zamiast zwyczajnych zapisów w testamencie otrzyma… plan na życie uczuciowe. Każda z sióstr ma poślubić wybranego przez ojca mężczyznę. Mało romantycznie? Zdecydowanie. Skuteczne? Co do tego trzeba się przekonać. Główna bohaterka, Sara, na której w głównej mierze skupia się pierwszy tom, ma poślubić Tobiasa Starlinga. Ich małżeństwo od początku ma być transakcją z jasno określonym terminem. Rok wspólnego życia, spełnienie warunków testamentu i każde z nich może wrócić do własnego świata. Przynajmniej w teorii. Bo przecież gdy dwoje ludzi zaczyna dzielić ze sobą codzienność, granica między tym, co zostało zapisane w umowie, a tym, co rodzi się między nimi, może bardzo szybko się zatrzeć. Tym bardziej, że Tobias skrywa własne tajemnice, a Sara nie jest kobietą, za którą początkowo ją uważa. I właśnie od tego niecodziennego układu rozpoczyna się historia „Połączeni miłością".

Już na samym początku książki dostajemy sytuację, w której człowiek chciałby powiedzieć „nie ma mowy”, odwrócić się na pięcie i wrócić do swojego spokojnego życia. I dlatego od początku dobrze czyta się tę historię, bo jesteśmy na dzień dobry zaciekawieni. Najciekawsze w tym wszystkim jest obserwowanie, jak z relacji opartej na obowiązku powoli zaczyna tworzyć się coś bardziej osobistego. Sara i Tobias nie dostają od losu klasycznej szansy na spokojne poznanie się. Zamiast randek, motylków i świadomego wyboru jest umowa, oczekiwania innych ludzi oraz świadomość, że ich wspólna przyszłość została ustalona za nich.

Podobało mi się, że ich relacja nie zmierza od razu w stronę wielkiego, gwałtownego uczucia. Bohaterowie mają okazję ze sobą porozmawiać, poznać swoje przyzwyczajenia i stopniowo odkrywać, że pierwsze wrażenie nie zawsze ma cokolwiek wspólnego z rzeczywistością. Szczególnie Tobias musi zweryfikować swoje wyobrażenie o Sarze. Początkowo widzi w niej przede wszystkim rozpieszczoną dziedziczkę, ale z czasem przekonuje się, że kobieta stojąca przed nim ma własne ambicje, problemy i sposób patrzenia na świat. Tobias zdecydowanie skradł moją sympatię. Jest opiekuńczy, uważny i kiedy już zaczyna traktować Sarę jak kobietę, a nie element rodzinnego układu, bardzo łatwo zrozumieć, dlaczego jego zachowanie może przypaść do gustu czytelnikom. Sara natomiast nie zawsze była mi tak bliska. Bywały momenty, kiedy jej decyzje bardziej mnie irytowały, niż przekonywały, choć jednocześnie nie można odmówić jej charakteru.

W tle tej romantycznej układanki pojawiają się również sekrety, które sprawiają, że historia nie ogranicza się wyłącznie do obserwowania rodzącego się uczucia. Szczególnie tajemnica związana z Tobiasem dodaje opowieści odrobiny niepewności. Nie wszystkie rozwiązania tego wątku przekonały mnie jednak w takim samym stopniu, momentami miałam wrażenie, że fabuła niepotrzebnie komplikuje coś, co mogło zostać poprowadzone znacznie prościej. Nie jest to też romans, w którym napięcie między bohaterami można by kroić nożem. I chyba właśnie tego zabrakło mi najbardziej. Przy historii o dwojgu ludzi zmuszonych do małżeństwa liczyłam na więcej zadziorności, niepewności i emocjonalnego przeciągania liny. Tymczasem Sara i Tobias dość szybko zaczynają funkcjonować jak para, której właściwie niewiele stoi na drodze do szczęścia. Nie oznacza to jednak, że książka jest pozbawiona emocji. Są tu rodzinne tajemnice, żałoba, presja związana z decyzjami ojca oraz pytanie, czy można zbudować prawdziwą relację, kiedy jej fundamentem początkowo była zwykła umowa.

„Połączeni miłością” jest historią lekką i nastawioną przede wszystkim na romantyczną rozrywkę. Nie wymaga od czytelnika wielkiego skupienia, za to całkiem dobrze sprawdza się wtedy, gdy mamy ochotę na coś, co pozwoli nam na kilka godzin oderwać się od codzienności. To jedna z tych książek, przy których można wygodnie usiąść, czytać kolejne rozdziały i zastanawiać się, kiedy bohaterowie wreszcie przestaną udawać, że chodzi im wyłącznie o podpisany kontrakt. Mimo kilku niedociągnięć książkę czytało mi się szybko i przyjemnie. Nie jest to historia, która wywróci moje spojrzenie na romanse, ale ma swój urok. Najbardziej przekonał mnie sam pomysł: testament, narzucone małżeństwo i para ludzi, którzy mieli po prostu „odegrać swoje role”, a niespodziewanie zaczynają odkrywać, że może wcale nie chcą, żeby ta umowa się skończyła. Bo czasami najtrudniej powiedzieć „kocham” wtedy, gdy na początku obiecywało się sobie, że to tylko na rok.

Jeśli lubicie romanse z motywem aranżowanego małżeństwa, bohaterów zmuszonych do wspólnego życia oraz rodzinne sekrety dorzucone do romantycznej historii, książka może być przyjemnym wyborem. To lekka opowieść o tym, że nawet najbardziej absurdalny zapis w testamencie może czasem doprowadzić do czegoś, czego nie da się już zapisać w żadnym dokumencie. A ja? Jestem ciekawa, co wydarzy się w kolejnych częściach i czy pozostałe siostry również dadzą się wciągnąć w miłosne plany pozostawione przez ich ojca.

Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »

"Coma. Słodkich snów. Tom I, cześć I" - Mimi Lisette

sierpnia 16, 2026

"Coma. Słodkich snów. Tom I, cześć I" - Mimi Lisette

Dlaczego ja nie znałam tej historii wcześniej?! Serio... gdzie ta książka była przez całe moje życie? Prawie 800 stron dalej, a mi mało! Jakim cudem dopiero teraz trafiłam do Comy?! To jest dokładnie mój klimat, mój humor i wszystko to, co uwielbiam w fantastyce. Dawno żadna historia nie porwała mnie aż tak bardzo. Dosłownie połknęłam ją w dwa dni, bo odłożenie jej graniczyło z cudem. Każdy rozdział kończył się tak, że musiałam przeczytać jeszcze jeden... i jeszcze jeden. Aż mój mąż stwierdził, że nic nie robię, tylko czytam i pytał czy głowa mnie nie boli od patrzenia w kartki 🤣

Sam pomysł na świat Comy jest fenomenalny. Motyw śpiączki i miejsca zawieszonego pomiędzy życiem a śmiercią totalnie mnie kupił. Najbardziej w tym wszystkim podobało mi się to, że autorka nie zasypuje czytelnika toną informacji od pierwszych stron. Odkrywamy zasady tego świata razem z Heleną, krok po kroku, dzięki czemu każda nowa tajemnica zaskakuje i jeszcze bardziej wciąga. A im więcej odpowiedzi dostajemy, tym więcej pojawia się pytań.

Helena, czyli nasza Dzidzia, a raczej Helena Trojańska (powiedzcie mi, czy można wymyślić bardziej odjechane i jednocześnie idealnie pasujące imię?), skradła moje serce od pierwszych stron. Jej cięty język, błyskotliwe riposty i kompletny brak filtra sprawiały, że śmiałam się na głos. Naprawdę! Dawno żadna książka nie rozbawiła mnie do tego stopnia. Humor autorki idealnie trafia w moje poczucie humoru i miałam wrażenie, że każda kolejna wymiana zdań jest jeszcze lepsza od poprzedniej.

No i Bad Boysi... Jak ja ich pokochałam! Uwielbiam ten wojskowy klimat, dyscyplinę przeplataną z totalnym chaosem i relacje, w których wyzywanie się od debili jest po prostu czułym określeniem. Ta ekipa ma w sobie coś, co sprawia, że błyskawicznie chce się stać jej częścią. Ich przekomarzanki z Dzidzią to czyste złoto i mogłabym czytać o nich bez końca.

A Ice? Och, no tutaj dostajemy dokładnie taki slow burn, jaki uwielbiam. I mówię to jako osoba, która zazwyczaj nie przepada za tym motywem. Tym razem jednak wszystko rozwija się dokładnie tak, jak powinno. Jest napięcie, są docinki, wzajemne testowanie granic i ten cudowny klimat enemies to lovers, od którego nie da się oderwać wzroku. Każda ich wspólna scena tylko podsycała apetyt na więcej.

Ogromnym plusem jest też sam świat. Niebezpieczne stworzenia, tajemnicza Trzynastka rządząca Comą, wojskowe oddziały, potwory, magiczne jeziora  i mnóstwo sekretów sprawiają, że ta historia nie opiera się wyłącznie na relacjach bohaterów. Wręcz przeciwnie, mam wrażenie, że dopiero liznęliśmy tego uniwersum, a ono skrywa jeszcze mnóstwo niespodzianek i ma nam wiele do zaoferowania.

Dawno nie bawiłam się tak dobrze podczas czytania. Śmiałam się, ekscytowałam, kibicowałam bohaterom i z każdą stroną coraz bardziej zakochiwałam się w tym zwariowanym świecie. Jeśli lubicie świetny humor, genialne dialogi, wojskowy klimat, fantastykę z oryginalnym pomysłem i romans rozwijający się powoli, ale z ogromną chemią, to naprawdę nie zastanawiajcie się ani chwili. Ja już wiem jedno — Coma rozgościła się w moim sercu na dobre, a po książki autorki będę sięgać w ciemno ❤️

Egzemplarz bezpłatny otrzymany w ramach współpracy z wydawnictwem 

Czytaj więcej »