"Walka" - Sloane St. James"

września 11, 2026

"Walka" - Sloane St. James"

🔥Zaczęło się naprawdę dobrze. Ba! Pierwsze rozdziały dały mi dokładnie to, czego oczekiwałam po tej książce. Było lekko, zabawnie, bohaterowie mieli charakter, pojawiła się iskra i pomyślałam sobie: „Okej, wow, będzie super!” 😍 No właśnie… będzie. Bo im dalej, tym bardziej miałam wrażenie, że książka zalicza coraz bardziej strome pikowanie w dół. ⬇️

Sam pomysł miał ogromny potencjał. Strażak, ratowniczka medyczna, góry, pożary, trudna przeszłość, ucieczka z toksycznego środowiska i dwoje ludzi, którzy powinni najpierw nauczyć się sobie ufać, zanim zaczną igrać z ogniem. Brzmi świetnie, prawda? I właśnie dlatego tak szkoda, że większość tych ciekawych elementów została potraktowana trochę po macoszemu. Zamiast mocniej wejść w historię Prescott, jej przeszłość i konsekwencje życia w sekcie albo pokazać więcej strażackiej strony fabuły, książka bardzo szybko skręca w stronę relacji i… seksu. Dużej ilości seksu. I tutaj niestety nastąpiło moje największe „o nie…”. Sceny erotyczne były dla mnie po prostu tragiczne. Nie chodzi nawet o ich ilość, tylko o sposób, w jaki zostały napisane. Zamiast napięcia i chemii miałam momentami ochotę przewrócić stronę i udawać, że tego fragmentu nie było. 🤦‍♀️A niektóre teksty naprawdę wywoływały u mnie zażenowanie. Szczególnie określanie kobiety w łóżku mianem „grzeczna dziewczynka”...dla mnie było to tak okropne i tak bardzo nie działało, że zamiast romantycznego czy pikantnego klimatu pojawiał się zwyczajny cringe. Co gorsza, im więcej tych scen było, tym bardziej brakowało mi czegoś, co powinno być podstawą dobrego romansu, a mianowicie prawdziwej chemii między bohaterami. Przyciąganie fizyczne? Owszem. Ale emocjonalne zaangażowanie i budowanie relacji? Tego było zdecydowanie za mało.

Callahan miał być tym typowym zamkniętym w sobie, poturbowanym przez życie facetem, który nie chce już nikogo dopuścić do swojego serca. Prescott z kolei miała za sobą historię, która naprawdę mogła stworzyć świetną, bardziej emocjonalną bohaterkę. I właśnie tego mi zabrakło czasu na poznanie ich, ich lęków, traum i tego, dlaczego właściwie mieliby się w sobie zakochać. A ich zachowanie? Gorzej niż nastolatkowie, serio. Autorka obrazka kierunek obrażania się bez wyjaśnień, byleby była drama. 

Tempo jest szybkie, książkę czyta się błyskawicznie, ale tym razem niekoniecznie jest to komplement. Miałam wrażenie, że autorka ciągle gdzieś pędzi, przez co wiele rzeczy zostaje tylko muśniętych. A kiedy już pojawiało się coś, co mogło mnie naprawdę zainteresować, zaraz wracaliśmy do kolejnej sceny erotycznej. I tak właśnie wyglądała moja przygoda z „Walką”: „Ooo, zapowiada się świetnie!” → „hmm, okej…” → „no dobra…” → „serio?” → „ile jeszcze?” 😂

Szkoda, bo potencjał był. Pomysł był. Bohaterowie też mogli być naprawdę ciekawi. Tylko wykonanie zupełnie nie trafiło w mój gust. Czytało się szybko, ale zdecydowanie nie była to walka, którą chciałam wygrać za wszelką cenę. 😅 Dla mnie: duży potencjał, niewykorzystana historia i sceny erotyczne, które zamiast podkręcać temperaturę, skutecznie ją gasiły. 🔥➡️🧯