"Pax - Grim" - Asa Larsson & Inglea Korsell & Henrik Jonsson

września 24, 2016

"Pax - Grim" - Asa Larsson & Inglea Korsell & Henrik Jonsson

Recenzja Natalii

" - A ty jaką wziąłeś książkę?
- Zielarstwo i rośliny lecznicze.
Viggo otwiera książkę i czyta na głos:
- "O tym, jak hemoroidy ziołami można leczyć."
Alrik zaczyna się śmiać.
- Co to są hemerajdy? - pyta Viggo.
-Hemoroidy to wrzody w dupie - śmieje się Alrik. - Super, Viggo. Nigdy nie wiadomo, kiedy to się może przydać. Idziemy prędko do domu i ugotujemy kaszkę ziołową, którą wepchniemy sobie w tyłek!"

Niezwykłe miasteczko, w którym dzieją się różne, dziwne rzeczy.
Noc - koszmar wszystkich mieszkańców, czas grozy.
Stwór atakujący ludzi.
Ruiny kościoła.
Dwóch chłopców, których zadaniem jest walka ze złem.
Tajna biblioteka, którą trzeba chronić.
Zło grasujące wszędzie.
A wszystko to dzieje się w jednym miasteczku - Mariefred.
Czym lub kim okaże się zły stwór?
Czy Alrik i Viggo pokonają zło, które zaczyna pojawiać się w miasteczku?
Jak sobie poradzą?

Nie mogłam się doczekać momentu, kiedy będę mogła przeczytać książkę "Grim".
Po przeczytaniu "Pal Przekleństwa", czułam, że to będzie moja ulubiona dziecięca seria.
Od samego początku wiedziałam, że będzie świetna i się nie zawiodłam!
"Grim" spełniła moje oczekiwania.

" - Layla puszcza bąki przez sen! Prawdziwe bomby , aż kołdra wylatuje na korytarz."

W drugiej części poznajemy dalsze losy bohaterów. Tym razem Alrik i Viggo muszą zmierzyć się z groźnym stworem, który atakuje ludzi z ich miasteczka, ale na ich drodze pojawia się również Damir, tajemniczy mężczyzna, który szuka pomocy w tajnej bibliotece.
Oczywiście okropny Simon razem ze swoją bandą nie próżnuje i chłopcom dokucza na wszystkie możliwe sposoby.
Ale chłopcy poznają także brata Magnara - Hej Henrego, który z pozoru wydaje się być bardzo dziwnym człowiekiem, jednak pamiętajcie, "nie ocenia się książki po okładce".

" - A może to jest problem tego stwora - mówi. - Może byłby najmilszy na świecie, śpiewałby w chórze, uśmiechał się słodko i pomagał staruszkom przechodzić przez ulicę, gdyby nie cierpiał od tych wszystkich wrzodów w dupie."

Uwielbiam serię Pax, chociaż przeczytałam dopiero dwie części. Te niesamowite książeczki są idealne dla każdego, bez względu na wiek.
Jestem zachwycona fabułą, całą historią, brutalnymi scenami, które nie są łagodzone.
Jest w niej wszystko to, co powinno być. Nie jest przesłodzona.
Czasami zdarzą się wypowiedzi, których dziecięce oczka nie powinny widzieć, ale... nie oszukujmy się, połowa z nich zna takie słówka jak np. dupa.
I chociaż mogłoby się wydawać, że książka jest zbyt straszna dla młodszych czytelników, uważam, że mimo wszystko powinni ją przeczytać. Owszem, czasami mogą uronić łzę, ale ta książka włoży im do głowy wiele mądrości:
- miłość braterską
- robienie dobrych uczynków
- dbanie o mniejszych przyjaciół, tych futrzanych i nie tylko.
Ale pokaże także, że na świecie są źli ludzie, którzy nie mają w sobie empatii, zapatrzeni są w swoje dzieci.
I niech nikt się nie tłumaczy, że jest za stary na tę książkę. Na nią nie można być za starym, zresztą  nigdy nie jest się za starym na książki dziecięce.

"Na kamiennych schodach przed drzwiami wejściowymi zgarbiony Otto robi kupę.
- Otto! Jaki grzeczny piesek! - wybucha Migrenowa Maggi. - Pani ciesy, baldzo ciesy!
Nie robił kupy cały dzień!
Idzie do schodów drobnymi kroczkami i wyjmuje telefon komórkowy [...] robi zdjęcie kiełbaskom."

Ocena:10/10

Recenzja Izy

Nie mogę nawet napisać wam jak bardzo miałam nadzieję, że będę miała możliwość przeczytania "Grim", bo tego nie da się wyrazić słowami.
"Grim" to druga część serii "Pax". Bohaterami są Viggo i Alrik, dwójka braci, których poznaliśmy już w poprzedniej części. Jest też Estrid i Magnar, również rodzeństwo, które towarzyszy braciom podczas ich przygód. Pojawia się tajemnica postać Damira, który już chwilę po przybyciu  szokuje wszystkich. No, i Hej-Henry, który ma kiepskie poczucie humoru.
Nowe zagadki.
Nowe potwory.
Nowe tajemnice.

W Mariefred jeszcze nie skończyło wrzeć kiedy na horyzoncie wynurza się kolejna zagadka do rozwiązania. Miasto zaczyna terroryzować potwór, zabijający niewinnych ludzi po zmroku. Ma postać ogromnej bestii. Początek tej historii poznaliśmy w "Palu przekleństwa". Seria jest pisana z ciągłością, nie ma tam standardowego zakończenia, bo nowe przygody zaczynają się pod koniec poprzednich tomów. Między innymi przez to, tak bardzo chciałam dorwać drugi tom, a teraz chcę trzeci i następne siedem.
Autorzy (dla przypomnienia: Asa Larsson- odpowiadająca za część kryminalną. Ingela Korsell- zmiękczenie treści dla dzieci. Henrik Jonnson- rysownik cudownych ilustracji jakie znajdziecie w książce) znowu zrobili kawał niezłej pracy.

Wykreowani przez nich bohaterowie zyskują sympatię już przy pierwszym spotkaniu, więc nie ma co dużo o nich pisać- nadal podbijają serca. Szczególnie polubiłam Alrika, chyba głównie za jego podejście do zwierząt. Viggo jest też cudownym chłopcem. W książce pojawia się obszerniejszy wątek na temat mamy-alkoholiczki. Poprzednia książka nie zahaczała o ten temat aż tak bardzo, tutaj mamy przedstawione to, jak bardzo Viggo tęskni za mamą.

Estrid nadal wymiata tyczkami.
Impy nadal przypominają Kermita.

Pojawia się tylko Hej-Henry, jednooki mężczyzna z dziwnym poczuciem humoru i uwielbieniem do straszenia dzieci, i Damir, z ust którego pada tajemnicze "Pax".
Damir jest tajemniczą postacią, tak naprawdę nie do końca wiadomo czy jest tym dobrym, czy tym złym. Pojawia się w mieście akurat wtedy, kiedy zaczynają dziać się dziwne rzeczy- on sam wygląda na trochę dzikiego, a w Mariefred grasuje dzika bestia...

Sama historia (oprócz jednego maleńkiego psiego wyjątku) podobała mi się o odrobinę bardziej niż w "Palu przekleństwa"- wiadomo, pierwsza książka, czyli wprowadzenie do historii, pojawiało się tam trochę informacji, mniej akcji. W "Grim" w akcję wpadamy od samego początku. Nie ma czasu, żeby się nudzić.

Czy nadal jest to książka dla dzieci? Tekst nie jest drastyczny. Pojawiają się mocne akcenty, ale jak najbardziej nadaje się ona dla dzieci lub młodszej młodzieży. To, co nie do końca mi się zgrywa to ilustracje. Są one fantastyczne, w formie komiksowej, bardzo przejrzyste- można dostrzec na nich wydarzenia opisane w tekście, nawet bardzo mocno korespondują.
Tylko, że są one bardzo mocne i sugestywne. Czasem nawet ja się wzdrygałam, bo przedstawienie ostatnich chwil przed brutalną śmiercią było mocne. Nie wiem czy nie za bardzo.

W każdym razie ja jestem zachwycona. Fantastycznie napisana książka- chcę więcej.

Ocena:10/10

Wydawnictwo:

Liczba stron: 192
Data premiery: 06.05.2015

Za  książki dziękujemy Media Rodzina.

Pisały dla was Natalia i Iza.